Zawsze kiedy przychodzą wakacje, dopada mnie ta sama ambicja. Tworzę w głowie listę rzeczy, które koniecznie chciałabym zrobić, żeby później nie mieć poczucia straconego czasu. Gdzieś w tym wszystkim umyka mi jednak, że wakacje w dorosłym życiu wyglądają trochę inaczej. W końcu praca sama się nie zrobi, prania z każdym dniem jakby przybywa, a przecież trzeba jeszcze zrobić zakupy i ugotować coś dobrego – bo lato aż prosi się o wszystkie te sezonowe rarytasy. Szczytem mojej ambicji była w tym roku maszynka do lodów. Byłam przekonana, że będę robić je sama. Skończyło się jednak na planach i... nadal przy pierwszej lepszej wizycie w markecie robię zapas moich ulubionych lodów o smaku truskawkowego sernika.

A później siadam do przygotowania comiesięcznego Photo Diary i przeglądam te kilka kadrów, które udało mi się złapać gdzieś pomiędzy codziennością – najczęściej wtedy, kiedy przypominałam sobie, że za chwilę koniec miesiąca i dobrze byłoby mieć co opublikować. I właśnie wtedy uświadamiam sobie coś, co chyba umyka mi każdego lata. Największą radość i ten błogostan, za którym tak często lecimy na drugi koniec świata, odczuwałam u teściowej w ogrodzie, leżąc z książką, która wciągnęła mnie bez reszty. Albo nad rzeką, gdzie moja córeczka z zapałem doskonaliła sztukę puszczania kaczek – a ja ze zdziwieniem odkryłam, że... sama już prawie zapomniałam, jak się to robi. Dlatego po raz kolejny pozwolę sobie przypomnieć, że największe szczęście naprawdę mamy pod nosem. W tych chwilach, których nie planujemy i które najczęściej okazują się najcenniejsze. Rozsiądźcie się wygodnie i powspominajmy razem te ostatnie tygodnie.

Nigdy wcześniej nie robiliśmy tylu zdjęć. Jedne wakacje potrafią zmieścić ich kilkaset - zachód słońca oglądany z pięciu perspektyw, poranną kawę wypitą na tarasie, lody z małej lodziarni, spacer po nieznanym mieście, dziecko biegnące po plaży. Jeszcze jedno ujęcie, bo światło było lepsze. Jeszcze kolejne, bo poprzednie wyszło lekko poruszone. Wracamy do domu z galerią pełną wspomnień i obietnicą, że kiedyś spokojnie do nich usiądziemy. Paradoks polega jednak na tym, że to "kiedyś" bardzo często nie nadchodzi. Zdjęcia znikają w folderze „wakacje 2026”, a my coraz rzadziej do nich wracamy. Zaczęłam się ostatnio zastanawiać, dlaczego właściwie tak się dzieje i czy nie próbujemy dziś zachować wspomnień... w najmniej trwały z możliwych sposobów.

sukienka // dress – Reserved

okulary // sunglasses – MANGO

torebka // bag – IBELIV (303 Avenue)

klapki // flip flops – Decathlon

Jedno z moich ulubionych miejsc w Żywcu znajduje się nad Jeziorem Żywieckim. Odwiedzam je praktycznie przy każdej wizycie – nawet tej najkrótszej. Tego dnia było szczególnie upalnie. Temperatura w słońcu dawno przekroczyła 40 stopni, więc wizja delikatnej bryzy od jeziora wydawała się idealnym rozwiązaniem. Cóż – bardzo szybko okazało się, że byłam w błędzie. Mam wrażenie, że było tam jeszcze cieplej, niż pod orzechem w ogrodzie u mojej teściowej. Na szczęście mam w swojej szafie kilka sukienek, które świetnie sprawdzają się podczas takich upałów. Od kilku lat zwracam coraz większą uwagę na składy ubrań. Latem robi to ogromną różnicę.

Sukienkę z dzisiejszego wpisu upolowałam w Reserved. Była jeszcze w czerni (nie wiem co mnie pokusiło, żeby jej nie kupić) i świetnie mi się sprawdza. Sukienka wykonana jest w 100% z lnu a podszewka z bawełny. I ten pudełkowy krój, który daje sukience lekkości a mnie… przewiewu ;). Do tego japonki, w których chodzę niemalże bez przerwy i duży kosz – mój nieodłączny letni element.