kurtka // jacket – Reserved

golf i jeansy // turtle neck & jeans – H&M

buty // shoes – Adidas

torebka // bag - Zara

Skórzane kurtki i marynarki zdecydowanie wiodą prym tej wiosny. Właściwie trudno ich nie zauważyć - pojawiają się wszędzie, od wybiegów po codzienne stylizacje na ulicach. I chociaż trendy zazwyczaj traktuję z dosyć dużym dystansem, to akurat ten bardzo przypadł mi do gustu. Już w zeszłym roku przymierzałam się do zakupu. Wtedy jednak bardziej chodziła mi po głowie skórzana marynarka. Ostatecznie jednak zdecydowałam się na kurtkę w czarnym kolorze.

Spodobał mi się jej fason, krótsza długość i dość odważny, jak na mój raczej zachowawczy styl, charakter. Bo to nie jest rzecz, która „znika” w stylizacji. Ona jest widoczna, ale w dobrym tego słowa znaczeniu. Nie dominuje, tylko raczej idealnie dopełnia całość i to chyba jest powód, dla którego skóra wraca co jakiś czas jako trend. Projektanci od lat próbują ją reinterpretować - raz bardziej surowo, raz w wersji eleganckiej. W tym sezonie widać to szczególnie mocno: skórzane elementy przestają być „ciężkie” i zaczynają funkcjonować jako bardziej  uniwersalne.

Dla mnie jednak najważniejsze jest to, że idealnie podkręca moje klasyczne stylizacje - jeansy, prosty top, coś bardzo bazowego. Ale jednocześnie, dzięki dość prostemu krojowi, świetnie dopasowuje się też do bardziej miękkich, kobiecych rzeczy. Zamierzam ją nosić do zwiewnych białych sukienek, długiej spódnicy, a nawet do rzeczy, które wcześniej wydawały mi się zbyt „lekkie”, żeby łączyć je ze skórą. A Ty masz w swojej szafie skórzaną kurtkę? Z czym najczęściej ją zestawiasz?

Wpis zawiera linki afiliacyjne.

Pamiętam dokładnie jak w zeszłym roku o tej porze, chodziłam już w moich ukochanych klapkach od Flattered. Bardzo nas wtedy rozpieszczała ta pogoda, czego nie można powiedzieć o tegorocznej wiośnie. Codziennie rano zbierając się do przedszkola staję przed dylematem, czy powinnam założyć wełniany płaszcz, czy skórzaną kurtkę i później trzęść się z zimna… Tęsknota za ciepłem (tym zewnętrznym rzecz jasna) jest u mnie jednak na tyle silna, że trochę w formie manifestu – ostatecznie wybieram kurtkę, ale w ramach rozsądku zakładam pod nią golf. Na szczęście prognozy pogody na majówkę są bardzo obiecujące, więc chociaż przez tych kilka dni poranne dylematy zostawię w szafie :).

Póki co jeszcze bez zwiewnych sukienek (ale i na to przyjdzie czas), przygotowałam dla Was trzy zestawy stylizacji, które chętnie bym teraz nosiła – w tym jeden idealny na majówkę, bez względu na to czy spędzicie ją nad morzem, w górach, czy na spacerach po parku :). Który zestaw najbardziej wpadł Ci w oko?  

* * *

I remember perfectly how around this time last year I was already wearing my favourite Flattered sandals. The weather was really spoiling us back then, which unfortunately can’t be said about this year’s spring. Every morning, getting ready for preschool, I find myself facing the same dilemma: a wool coat or a leather jacket… and the risk of freezing later on. My longing for warmth (the external kind, of course) is strong enough that, almost as a small act of defiance, I usually go for the jacket - and, to stay somewhat reasonable, layer it with a turtleneck underneath. Thankfully, the forecast for the May long weekend looks very promising, so at least for a few days I’ll be able to leave those morning dilemmas in the wardrobe :)

For now, still without floaty dresses (but that time will come), I’ve put together three outfits I would happily wear right now - including one that’s perfect for the long weekend, whether you’re spending it by the sea, in the mountains, or simply out for a walk in the park. Which look is your favourite?

I wtedy, kiedy zimowa szaruga dawała mi się już mocno we znaki – przyszła ona. Całkiem niespodziewanie… właściwie nie wiadomo kiedy i skąd. Na początku całkiem niepozorna. Miękkie światło coraz śmielej otulające ściany sypialni sprawiało, że poranne wstawanie stawało się łagodniejsze. Śpiew ptaków – coraz wyraźniejszy. A później, jak to u mnie bywa, w pakiecie z chorobą przyszło wiosenne przesilenie. Kiedyś wydawało mi się, że to tylko takie gadanie – no bo jakie tam przesilenie. Ale kiedy kolejny rok z rzędu przez kilka tygodni czujesz się w ten sam, dość dziwny sposób, w końcu zaczynasz rozumieć, że to nie jest tylko anegdotka zasłyszana gdzieś przy okazji.

To jednak nie przyćmiewa mojej radości z wiosny, która w końcu nadeszła. Nawet jeśli bywa kapryśna, to i tak ją lubię. Przynosi nowe pokłady energii i motywacji, które pod koniec zimy gdzieś się rozmywają. Zanim jednak wiosenna zieleń na dobre zagości za oknem i w moich kadrach – zapraszam Was na nieco krótsze niż zwykle podsumowanie minionych tygodni.