Mój mąż lubi powtarzać, że wszystko przez to, że jestem zodiakalnym Bykiem. Podobno Byki są uparte, przesadnie dokładne i mają dość osobliwy stosunek do upływającego czasu. Nie wiem, ile w tym prawdy, ale muszę przyznać, że w moim przypadku trudno odmówić mu racji. Potrafię mieć dwie godziny do wyjścia i uznać, że mam przed sobą całe mnóstwo czasu. Godzinę przed wyjściem? Spokojnie, przecież zdążę. Dopiero kiedy zostaje mi dwadzieścia minut, a ja stoję przed lustrem bez makijażu, zaczynam podejrzewać, że coś poszło niezgodnie z planem.

Zarządzanie czasem nigdy nie było moją najmocniejszą stroną. A przynajmniej nie w takim wydaniu, o jakim czytamy w poradnikach. Wiecie, tym, w którym wystarczy odpowiednio ustalić priorytety, rozpisać zadania w kalendarzu, ograniczyć rozpraszacze i najlepiej jeszcze wstawać godzinę wcześniej. Wszystko brzmi bardzo rozsądnie. Problem w tym, że nawet najlepiej rozpisany kalendarz ma jedną zasadniczą wadę: nie uwzględnia faktu, że życie nie zawsze zamierza się do niego dostosować. Przez długi czas byłam przekonana, że kiedy wreszcie nauczę się lepiej organizować swoje dni, znajdę czas na wszystko, na czym mi zależy. Na pracę, rodzinę, prowadzenie bloga, książki, spotkania z przyjaciółkami i wszystkie te drobne przyjemności, które sprawiają, że zwyczajny wtorek potrafi być całkiem udanym dniem. Dzisiaj coraz częściej zastanawiam się, czy problem rzeczywiście tkwi wyłącznie w mojej organizacji. A może po prostu próbuję zmieścić w jednej dobie więcej, niż jest ona w stanie pomieścić?

Ostatnio zaczęłam się nad tym trochę więcej zastanawiać. Zwłaszcza że od pewnego czasu próbujemy z przyjaciółką wybrać się do kina i, jak dotąd, z marnym skutkiem. W międzyczasie miałyśmy jeszcze w planach zobaczyć „Pomarańczarkę”, która przez pewien czas była wystawiana w Katowicach. Bardzo zależało nam na tej wystawie, dlatego kiedy tylko dowiedziałyśmy się, że obraz będzie można zobaczyć na Śląsku, od razu zaczęłyśmy planować wspólne wyjście. Niestety, za każdym razem coś stawało nam na drodze. A to jedna z nas zachorowała, a to rozchorowało się dziecko, innym razem pojawiły się pilne sprawy zawodowe. Przekładałyśmy więc nasze spotkanie z tygodnia na tydzień, aż w końcu „Pomarańczarka” wróciła do Warszawy, a my zostałyśmy z niezrealizowanym planem. No cóż, przynajmniej mamy już doświadczenie w organizowaniu wyjść, które ostatecznie nie dochodzą do skutku :). Teraz na naszej liście jest „Lalka” w kinie i bardzo liczę na to, że tym razem uda nam się doprowadzić sprawę do końca. Chociaż po ostatnich doświadczeniach chyba nie powinnam niczego zapeszać.

Początek września pogodowo bardzo nas w tym roku rozpieszcza. W kalendarzu coraz bliżej jesieni, ja oczywiście mentalnie jestem w niej już od jakiegoś czasu, ale patrząc na moje stylizacje z ubiegłego tygodnia, można odnieść wrażenie, że nie do końca zdecydowałam jeszcze, po której stronie stoję. :) Z szafy wyciągnęłam już pierwsze swetry i marynarki, ale najwyraźniej z japonkami nie zamierzam się jeszcze rozstawać. I właściwie bardzo lubię ten krótki moment w roku, kiedy można łączyć ze sobą rzeczy z dwóch różnych sezonów. Narzucić sweter do lekkich spodni, marynarkę do letniej bazy i nadal wyjść z domu w odkrytych butach, bez zastanawiania się, czy za pięć minut nie zmarzną mi stopy. Zresztą właśnie takie przejściowe tygodnie chyba najlepiej pokazują, jak naprawdę korzystam ze swojej garderoby. Nie robię wielkiej sezonowej wymiany szafy z dnia na dzień. Jedne rzeczy powoli do niej wracają, inne zostają ze mną jeszcze przez moment. Patrząc na zdjęcia z ostatnich dni, japonki okazały się zresztą najbardziej konsekwentnym elementem całego tygodnia. :)

Po ostatniej dyskusji wokół Daily Looks pomyślałam też, że chyba właśnie w tym tkwi sens tej serii. Nie chcę pokazywać tutaj co tydzień siedmiu zupełnie nowych zestawów złożonych z rzeczy kupionych chwilę wcześniej. Chcę pokazywać to, co naprawdę noszę. Czasem będzie to sukienka, którą widziałyście już kilka razy, innym razem ta sama marynarka w innym połączeniu, a czasem przez pół tygodnia te same japonki. Tak przecież wygląda normalna garderoba. Mam nadzieję, że dzięki temu Daily Looks będzie bardziej inspiracją do spojrzenia trochę inaczej również na rzeczy, które już macie, niż kolejną listą tego, co należałoby kupić.

No dobrze, zobaczmy więc, co nosiłam w pierwszych dniach września. Jak się za chwilę przekonacie - tytuł tego wpisu naprawdę nie wziął się znikąd. :)